Opkomende economieën leggen een bodem onder de vraag naar fossiel
Waarom de Europese importrekening elders wordt bepaald
Een nieuwe langetermijnverkenning van S&P Global zet een getal op een verschuiving die de prijzen van dit jaar al kleurt. De energievraag in opkomende en ontwikkelingseconomieën kan tot 2060 met ruim 60% groeien. S&P vergelijkt dat met het toevoegen van een tweede China aan het mondiale energiesysteem. De totale wereldvraag stijgt in het basisscenario trager, met ongeveer een kwart, omdat de vraag in de rijke landen en China afvlakt.
Groei van de primaire energievraag, van nu tot 2060
Opkomende en ontwikkelingseconomieën
Wereld totaal
Toon de cijfers
| Groei van de vraag tot 2060 | |
|---|---|
| Opkomende en ontwikkelingseconomieën | ruim 60% |
| Wereld totaal | circa 25% |
Hoe die groei wordt ingevuld is belangrijker dan de omvang. Zonne-energie rukt het snelst op in de ontwikkelingslanden: volgens Ember halen landen die samen 63% van de stroomvraag in opkomende markten vertegenwoordigen al een groter deel van hun elektriciteit uit zon dan de Verenigde Staten, geholpen door goedkope Chinese panelen. Toch verwacht Dan Yergin, vicevoorzitter van S&P, tegenover Marketplace, dat die groei wordt opgevangen door "een veelheid aan energiebronnen": mogelijk meer kolen, en olie en gas die langer meegaan dan velen denken.
Katie Auth van de Energy for Growth Hub wees in hetzelfde interview op de ontwikkelingskant. De vraag groeit door stijgende inkomens en banen, en "de gemiddelde Liberiaan verbruikt per jaar minder stroom dan mijn koelkast." Armere landen gaan niet wachten tot hernieuwbare energie nog goedkoper wordt voordat ze hun energiesysteem uitbreiden.
Voor Europese energiegebruikers is de keten direct. Nederland importeert het grootste deel van zijn olie en een groeiend deel van zijn gas, en die prijzen worden bepaald door de laatste lading op een wereldmarkt. Zolang de vraag in Azië, Afrika en Latijns-Amerika blijft groeien, blijft Europa tegen snelgroeiende importeurs opbieden voor dezelfde ruwe olie en LNG, ook als het eigen verbruik daalt. De Hormuzberichten van deze week zijn daar de acute vorm van. Voor bedrijven in de industrie, de tuinbouw en de zorg die 3 tot 5 jaar vooruit begroten, is de praktische les: een dalende Europese vraag is geen garantie voor dalende Europese prijzen.